امتداد مدیریت متعالی حضرت امام(ره) را می‌توان در شیوه مدیریتی مقام معظم رهبری مشاهده کرد و از همان ابتدای جنگ همراه شهید چمران، حضور فعال در جبهه‌های جنگ داشتند. اسلحه به دوش می‌گرفتند و در عملیات شناسایی شرکت می‌کردند. ایشان در روزهای حساس جنگ به عنوان چشم و دست امام(ره) و پشت‌گرمی رزمندگان، بسیجی‌وار در جبهه‌ها حضور پیدا می‌کردند. فراخوان و سازماندهی نیروهای بسیجی، هدایت جنگ‌های نامنظم و چریکی در اوایل جنگ، هماهنگ کردن نیروهای ارتشی بسیجی و سپاهی، حضور فعال در طراحی و هماهنگی عملیات‌ها، تلاش پیوسته در رفع مشکلات رزمی، مقابله با سیاست‌های خائنانه بنیصدر در اداره جنگ و رویارویی با اندیشه لیبرالی آمریکایی در نحوه مقابله با دشمن که گاه بوی خیانت از آن برمی‌آمد و انتقال پیام دفاع مقدس از راه سخنرانی در مجامع بین‌المللی و مصاحبه با رسانه‌های خارجی از اقدامات مقام معظم رهبری در دوران دفاع مقدس بود. در فضای عدم کمک بنیصدر به سپاه و بسیج و عدم اعتقاد بنیصدر به روحیه استقامت، مقام معظم رهبری پناهگاه رزمندگان بودند. یعنی هر جا که ما به مشکلی برمیخوردیم و کمکی می‌خواستیم، به ایشان رجوع می‌کردیم؛ حمایتهای بیدریغ ایشان از بچهها در جبهه و هدایت معنوی ایشان پشتوانه خوبی برای ما در آن دوران سخت جنگ بود؛ ایشان با حمایت از فرماندهان و رزمندگان به آنان روحیه می‌دادند؛ نباید نقش پررنگ و کلیدی و حساس ایشان در ایجاد روحیه و پشتیبانی از کلیه رزمندگان در شرایط سخت روزهای پایانی دوران دفاع مقدس که حملات صدام شدت گرفته بود را هم فراموش کنیم؛ علاوه بر این در مقام ریاست‌جمهوری تدابیر و حمایت‌های ویژه ایشان نقش پررنگی در تقویت جبهه‌ها و پیروزی رزمندگان داشت. یکی از مهمترین نقش‌های ایشان متحدکردن سپاه و ارتش در همان اوایل تاسیس سپاه بود و شاید از دید ما مشهدی‌ها تشکیل سپاه خراسان و به تبع آن ستاد خراسان. اینکه می‌گویم ایشان در تشکیل ستاد مستقل خراسان نقش‌آفرینی داشتند، خدای نکرده به این معنا نبود که بخواهد بین مشهدی‌ها و دیگران تبعیض‌ قائل شوند. اما بالاخره این شناخت و ارتباط وجود داشت و خود مشهدی‌بودن هم دلیل بر ارتباط بیشتر بود که در گرفتن امکانات هم موثر بود چراکه ستاد نیاز به امکانات داشت و اصل اول در جنگ، داشتن اسلحه بود. آن روزها داشتن کلاش جزو عجایب بود. آقا به عنوان نماینده‌ حضرت امام(ره) در شورای عالی دفاع همواره در جلسات شورا حضور داشتند و مسائل مربوط به جنگ را با دقت و ظرافت و با حضورشان در خطوط مقدم جبهه‌های نبرد، پیگیری می‌کردند. مقام معظم رهبری لباس رزم می‌پوشیدند، یک تفنگ کلاشینکف قنداق تاشو به شانه‌شان می‌انداختند و از خود جبهه اهواز و سوسنگرد بازدیدشان را آغاز می‌کردند تا سایر محورهای عملیاتی. ایشان در حالی از خط مقدم خرمشهر بازدید می‌کردند که قسمت غربی خرمشهر سقوط کرده بود و قسمت شرقی شهر به سمت آبادان، این طرف پل تا خانه‌های کنار رودخانه‌ کارون را ایشان میآمدند و با بچههای خرمشهر و با بچههای رزمنده از نزدیک دیدار می‌کردند یا اینکه در جبهههای سوسنگرد حضور پیدا میکردند. نظم و انضباط ایشان از همان اول زبانزد بود و یکی از توصیه‌های همیشگی ایشان در صحبت‌ها و سخنرانی‌ها نظم بود. گاهی که برخی بی‌نظمی‌ها را می‌دیدند، به شدت ناراحت می‌شدند و می‌گفتند بی‌نظمی‌ نباید در نیروهای نظامی باشد؛ رفت و آمدها، حضور بر سرکار، وضع ظاهری، همه باید مرتب باشد. در جلساتی که با نظامیان داشتند تاکید زیادی روی نظم و دقت می‌کردند. رژه نظامیان را کاملا کنترل می‌کردند و حتی جزیی‌ترین حرکات بچه‌ها را به فرماندهان گوشزد می‌کردند. واقعا خود ایشان الگوی نظم می‌باشند. از ویژگی‌های بارزشان آشنایی و احاطه کامل و تسلط ویژه‌ای است که به مسائل کلان و حتی جزییات و ظرافت‌های نظامی و امور نیروهای مسلح دارند. علت این امر علاوه بر کیاست و زیرکی و استعداد سرشار ایشان، ممارست و ارتباط نزدیکی است که از بدو پیروزی انقلاب اسلامی در امور نظامی و نیروهای مسلح داشته‌اند. تا کنون چندین بار بر این مساله تاکید کرده ام که دفاع مقدس در جامعه ما هم مظلوم است و هم مهجور؛ یکی از نشانه‌های این مظلومیت همین تصاویری است که از این دوران باشکوه برای نسل‌های جدید ترسیم میشود. گویی تقدیر این‌گونه بوده است که پرافتخارترین دوران تاریخ ایران هم در زمان وقوعش مظلوم باشد و هم در میان نسلهای بعدی.