روز 31 شهريور 1359 با حمله هوايي عراق به چند فرودگاه ايران و تعرض زميني
همزمان ارتش بعث به شهرهاي غرب و جنوب ايران، جنگ 8 ساله حكومت صدام حسين
عليه ايران آغاز شد. اين جنگ 19 ماه پس از پيروزي انقلاب اسلامي و چند روز
پس از آن اتفاق افتاد كه صدام پيمان الجزاير را در برابر دوربينهاي
تلويزيون بغداد پاره كرد. صدام در نطقي با تأكيد بر مالكيت مطلق كشورش بر
اروند رود (كه وي آن را شطالعرب ناميد) و ادعاي تعلق جزاير ايران به
«اعراب» جنگ را در زمين، هوا و دريا عليه ايران آغاز كرد.
اين جنگ در
حالي شروع شد كه مردم ايران دوران نقاهت پس از انقلاب را ميگذراندند و
طبعاً به بازسازي كشور و آرامش و سازندگي ميانديشيدند. نيروهاي مسلح نيز
به دليل آن كه انتظار جنگ را نداشتند، از آمادگي چنداني براي رويارويي در
يك نبرد بزرگ برخوردار نبودند. به همين دلايل، نظاميان عراق در ماههاي اول
پس از شروع حمله، موفق شدند چند شهر مرزي را در غرب و جنوب ايران تصرف
كنند.